این هم فال دومی که خاله لیلا روز جمعه ٢٠ اسفند برام گرفته. بغل  آفرین بر نفس دلکش حافظ!! لبخند

 

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش، می​سپارم به تو از چشم حسود چمنش

گر چه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور، دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

گر به سرمنزل سلمی رسی ای باد صبا، چشم دارم که سلامی برسانی ز منش

به ادب نافه گشایی کن از آن زلف سیاه، جای دل​های عزیز است به هم برمزنش

گو دلم حق وفا با خط و خالت دارد، محترم دار در آن طره عنبر شکنش

در مقامی که به یاد لب او می نوشند، سفله آن مست که باشد خبر از خویشتنش

عرض و مال از در میخانه نشاید اندوخت، هر که این آب خورد رخت به دریا فکنش

هر که ترسد ز ملال انده عشقش نه حلال، سر ما و قدمش یا لب ما و دهنش

شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است، آفرین بر نفس دلکش و لطف سخنش

یکشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸۸ساعت ٧:٤٥ ‎ق.ظ توسط بارمان گلستان نظرات ()
تگ ها: